శ్రీనాథుడు_కవిరాజు కంఠంబు కౌగిలించెను గదా_చాటువు_స్వరకల్పన: డాక్టర్ తలతోటి పృథ్వి రాజ్

  వీడియో లింక్:

https://youtube.com/shorts/vLsd4vyYm-U?si=Ysmpps4Jrysl13hN

సీ. కవిరాజు కంఠంబు కౌగిలించెను గదా
     పురవీథి నెదురెండ పొగడదండ!
ఆంధ్రనైషధకర్త అంఘ్రి యుగ్మంబున
     తగిలియుండెను గదా నిగళ యుగము!
వీరభద్రారెడ్డి విద్వాంసు ముంజేత
     వియ్యమందెను గదా వెదురుగొడియ!
సార్వభౌముని భుజాస్తంభమెక్కెను గదా
     నగరి వాకిట నుండు నల్లగుండు!

తే. కృష్ణవేణమ్మ గొనిపోయె నింత ఫలము
బిలబిలాక్షులు తినిపోయె తిలలు పెసలు
బొడ్డుపల్లెను గొడ్డేఱి మోసపోతి
ఎటుల చెల్లింతు టంకంబు లేడునూర్లు?

     మహాకవి శ్రీనాథుడు తన జీవితపు తుది దశలో పల్నాడు ప్రాంతంలో పన్ను వసూలు చేయలేక, రాజభటుల చేతిలో అవమానాలు ఎదుర్కొన్న సందర్భంలోని పద్యం ఇది. ఈ పద్యం ద్వారా శ్రీనాథుడు తన దయనీయ స్థితిని, పడిన కష్టాలను అత్యంత కరుణారసభరితంగా కళ్ళకు కట్టారు.

సందర్భం:
     శ్రీనాథుడు రాజపోషణ కోల్పోయి, కవిసార్వభౌముడిగా వెలుగొందిన వాడు కాస్తా పేదరికంలోకి జారిపోయాడు. ఆ సమయంలో కొండవీటిని పరిపాలిస్తున్న రెడ్డి రాజుల వద్ద (లేదా నాటి స్థానిక పాలకులు వేసిన పన్నుల బకాయిల సందర్భంలో) పన్ను వసూలు చేసే బాధ్యతను స్వీకరించాడు. అయితే, అనుకోని వర్షాభావం వల్ల పంటలు పండక, కృష్ణానది ఉప్పొంగి పంటలను కొట్టుకుపోవడం వల్ల రైతులు పన్ను చెల్లించలేకపోయారు. దీంతో పన్ను బకాయిలు (ఏడు వందల టంకములు - నాటి నాణేలు) చెల్లించలేకపోయినందుకు పాలకుల చేతిలో శ్రీనాథుడు తీవ్రమైన శిక్షలను, అవమానాలను ఎదుర్కొన్నాడు. ఆ బాధను తలచుకుంటూ, తాను పడిన అవమానాలను వ్యంగ్యంగా, ఆవేదనగా ఈ పద్యంలో వర్ణించాడు.

ప్రతిపదార్థం:
పురవీథిన్: పట్టణపు వీధిలో,
ఎదురెండ: ఎదురుగా తగులుతున్న మండుతున్న ఎండలో,
పొగడదండ: పొగడ పూల దండ (గౌరవ సూచకమైనది),
కవిరాజు కంఠంబు: మహాకవి శ్రీనాథుని గొంతును,
కౌగిలించెను గదా: బిగించి కట్టివేసింది గదా! (అవమానకరంగా ఉరితీయడానికి లేదా బంధించడానికి వాడారు).
ఆంధ్రనైషధకర్త: 'ఆంధ్రనైషధము' అనే కావ్యాన్ని రచించిన శ్రీనాథుని యొక్క,
అంఘ్రి యుగ్మంబునన్: రెండు పాదములకు,
నిగళ యుగము: ఇనుప సంకెళ్ల జంట, తగిలియుండెను గదా: తగిలించబడి ఉన్నాయి గదా!
వీరభద్రరెడ్డి విద్వాంసు ముంజేతన్: వీరభద్రారెడ్డి ఆస్థానంలోని విద్వాంసుని చేతికి (లేదా వీరభద్రారెడ్డి పంపిన భటుల చేత),
వెదురుగొడియ: వెదురు బెత్తం (కొరడా), వియ్యమందెను గదా: సంబంధం కలిగివుంది గదా! (దెబ్బలు తినాల్సి వచ్చింది).
సార్వభౌముని: కవిసార్వభౌముడైన శ్రీనాథుని యొక్క,
భుజాస్తంభము: భుజాలనే స్తంభాన్ని,
నగరి వాకిట నుండు నల్లగుండు: రాజమహల్ ద్వారం వద్ద ఉండే పెద్ద బండరాయి (దానిని మోసే శిక్ష లేదా దానితో ముడివేసే అవమానం)
ఎక్కెను గదా: ఆశ్రయించింది గదా!

కృష్ణవేణమ్మ: కృష్ణానది ప్రవాహం,
ఇంత ఫలం: ఈ నష్టాన్ని (పంటలను)
గొనిపోయెన్: కొట్టుకొనిపోయింది;
బిలబిలాక్షులు: పిచ్చుకలు మొదలైన పక్షులు,
తిలలు పెసలు: నువ్వులు, పెసలు మొదలైన ధాన్యాలను
తినిపోయెన్: తినివేశాయి;
బొడ్డుపల్లెను: బొడ్డుపల్లె అనే గ్రామంలో
గొడ్డెఱి: అదృష్టం లేక
మోసపోతిన్: నష్టపోయాను;
ఏడు నూర్లు టకంబులు: ఏడు వందల టంకముల (డబ్బులను),
ఎటుల చెల్లింతున్: ఏ విధంగా చెల్లించగలను?

భావం:
పట్టణపు వీధిలో మండుతున్న ఎండలో పొగడపూల దండలాంటి నా గొంతును త్రాటితో బిగించి కట్టారు! 'ఆంధ్రనైషధ' గ్రంథకర్త అయిన నా రెండు పాదాలకు ఇనుప సంకెళ్లు పడ్డాయి! విద్వాంసుడైన నా చేతికి వెదురు బెత్తం (కొరడా దెబ్బలు) తగిలాయి! కవిసార్వభౌముడైన నా భుజాలు కోట వాకిటిలోని నల్లని బండరాయిని మోసే దుస్థితికి చేరాయి!
కృష్ణానది ఉప్పొంగి పంటలన్నీ కొట్టుకుపోయాయి. ఉన్న కొద్దిపాటి ధాన్యాన్ని పిచ్చుకలు తినిపోయాయి. బొడ్డపల్లెలో అదృష్టం లేక మోసపోయాను. ప్రభుత్వానికి కట్టవలసిన ఏడు వందల టంకాలను నేను ఇప్పుడు ఏ విధంగా చెల్లించను నాయనా!

విశేషాలు:
1. ఆత్మకథాత్మకత:
శ్రీనాథుని జీవితంలోని విషాదాన్ని, కష్టాలను ఈ పద్యం కళ్లకు కడుతుంది. తాను ఎంతటి గొప్ప కవిసార్వభౌముడైనప్పటికీ, కాలం మారితే దయనీయ పరిస్థితులు ఎలా ఎదురవుతాయో ఇందులో చూపబడింది.
2. అలంకారం:
ఈ పద్యంలో వ్యంగ్యోప్రేక్ష మరియు విషాద ధ్వని ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. గౌరవంగా దండలు వేయించుకోవాల్సిన కంఠానికి ఉరిత్రాళ్లు, పూలపాటి కాళ్లకు సంకెళ్లు పడటం పట్ల కవి ఆవేదన హృదయాలను కలచివేస్తుంది.
3. చారిత్రక సాక్ష్యం:
శ్రీనాథుని చివరి రోజులు ఎలా గడిచాయో తెలియజేసే చారిత్రక ఆధారాలలో ఈ పద్యం అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. పల్నాటి సీమలో ఆయన పడిన ఇబ్బందులు దీనిద్వారా తెలుస్తాయి.
~ డాక్టర్ తలతోటి పృథ్విరాజ్ ©
#talathotiprithviraj
#kavitalathoti
#kaviyodha
#indianhaikuclub
#srinthudu
#kaseekhandam
#తలతోటిపృథ్విరాజ్
#కవితలతోటి
#కవియోధ
#ఇండియన్_హైకూక్లబ్
#శ్రీనాధుడు
#కాశీఖండం
#తెలుగుపద్యకవిత్వం