బమ్మెర పోతన రచించిన శ్రీమహాభాగవతము-మందార మకరంద మాధుర్యమున దేలు

https://youtube.com/shorts/_HWfaS3dmyg?si=uz2z4vwynG4LoCST

సీ. మందార మకరంద మాధుర్యమున దేలు

మధుపంబు వోవునే? మదనములకు

నిర్మల మందాకినీవీచికలఁ దూఁగు

రాయంచ సనునే తరంగిణులకు;

లలిత రసాల పల్లవ ఖాదియై చొక్కు

కోయిల సేరునే కుటజములకు

బూర్ణేందు చంద్రికా స్ఫురిత చకోరక

మరుగునే సాంద్ర నీహారములకు

తే. అంబుజోదర దివ్య పాదారవింద

చింతనామృత పాన విశేష మత్త

చిత్త మేరీతి నితరంబుఁ జేర నేర్చు!

వినుత గుణశీల, మాటలు వేయునేల?

బమ్మెర పోతన రచించిన శ్రీమహాభాగవతము (స్కంధము 7) లోని ప్రసిద్ధమైన పద్యం ఇది. ప్రహ్లాదుడు తన తండ్రి అయిన హిరణ్యకశిపుని ఎదుట భక్తి తత్వమును గురించి, హరిపాదసేవ యొక్క గొప్పతనాన్ని వివరించే సందర్భంలోనిది ఈ పద్యం.

సందర్భం:

దైత్యుడైన హిరణ్యకశిపుడు తన కుమారుడైన ప్రహ్లాదుడిని గురుకులాల నుండి తెప్పించి, "నీవు గురువుల వద్ద నేర్చుకున్న విద్యలలో ఏది శ్రేష్టమైనదో మాకు చెప్పు" అని అడుగుతాడు. అప్పుడు ప్రహ్లాదుడు లౌకిక విద్యలైన దాన, ధర్మ, అర్థ, కామాలు కాక, సాక్షాత్తు శ్రీమన్నారాయణుని పాదపద్మాలను సేవించడమే సర్వోత్కృష్టమైనదని చెబుతాడు. భగవద్భక్తిలో లీనమైన మనస్సు ఇతరములైన విషయాల వైపు ఎప్పటికీ పోదు అని నిరూపించడానికి పోతన ఈ సుందరమైన ఉపమానాలతో కూడిన పద్యాన్ని రచించారు.

ప్రతిపదార్థం:

మందార మకరంద మాధుర్యమునన్ = కల్పవృక్షపు పూల మకరందము యొక్క మాధుర్యములో (తేనె మధురతలో);

తేలు = మునిగి తేలే;

మధుపంబు = తుమ్మెద;

మదనములకున్ = మత్తేభములకు / లేదా ఇతర సాధారణ పూల తేనెలకు (మదపు ఏనుగులకు అని కొందరి అర్థం);

పోవునే? = పోతుందా? (పోదు);

నిర్మల = స్వచ్ఛమైన;

మందాకినీ వీచికలన్ = ఆకాశ గంగయొక్క అలలలో;

 తూఁగు = ఊగే;

 రాయంచ = శ్రేష్టమైన హంస;

 తరంగిణులకున్ = చిన్న నదులకు వెళుతుందా? (వెళ్ళదు);

 లలిత = సుందరమైన;

 రసాల పల్లవ = మామిడి చిగుళ్లను;

 ఖాదియై = మేసి;

 చొక్కు = ఆనందంతో మైమరచిపోయే;

 కోయిల = కోకిల;

 కుటజములకున్ = కొండ మల్లె చెట్లను (లేదా పనికిరాని చెట్లను) చేరుతుందా? (చేరదు);

 పూర్ణేందు = నిండు పున్నమి చంద్రునియొక్క;

 చంద్రికా స్ఫురిత = వెన్నెలలో ప్రకాశించే;

చకోరకము = చకోర పక్షి;

 సాంద్ర నీహారములకున్ = దట్టమైన మంచును ఆశ్రయిస్తుందా? (ఆశ్రయించదు);

 అంభుజోదర = పద్మము నాభియందు గలవాడైన (విష్ణుమూర్తియొక్క);

దివ్య = దివ్యమైన;

పాదారవింద = పాదపద్మముల యొక్క;

చింతనామృత = ధ్యానమనే అమృతమును;

పాన = త్రాగుట చేత;

విశేష = ప్రత్యేకమైన;

మత్త = మైమరచిన;

చిత్తము = మనస్సు;

ఏరీతిన్ = ఏ విధంగా;

నితరంబున్ = ఇతరులను / ఇతర లౌకిక విషయాలను;

చేర నేర్చు! = చేరగలదు? (చేరజాలదు);

వినుత గుణశీల! = మంచి గుణములు గల తండ్రీ / లేదా ఓ సుగుణశీలా!;

మాటలు వేయునేల? = వేయి మాటలు ఎందుకు? (అది అసాధ్యం).

భావం:

ఓ తండ్రీ! కల్పవృక్షపు మకరందపు మాధుర్యములో తేలియాడే తుమ్మెద ఏనుగు మదపు జలాలను ఆశ్రయిస్తుందా? స్వచ్ఛమైన ఆకాశగంగ అలలో విహరించే హంస చిన్నచిన్న నదుల వైపు వెళుతుందా? చక్కని మామిడి చిగుళ్లను తిని మైమరచే కోకిల పనికిరాని కుటజ (మల్లె/కొండమల్లె) చెట్లను చేరుతుందా? పున్నమి వెన్నెలలో ఆనందించే చకోర పక్షి దట్టమైన మంచును ఆశ్రయిస్తుందా?

అలాగే, కమలనాభుడైన శ్రీమన్నారాయణుని దివ్య పాదపద్మాలను స్మరించే అమృత త్రాటితో విశేషముగా మత్తెక్కిన (ఆనందించిన) భక్తుని మనస్సు, ఈ లౌకిక విషయాలను లేదా ఇతరులను ఏవిధంగా ఆశ్రయిస్తుంది? (ఆశ్రయించదు). ఓ సుగుణశీలా! ఈ విషయంలో వేయి మాటలు చెప్పడమేల? (భగవద్ధ్యానంలో ఉన్నవారికి అన్యచింతన ఉండదు).

విశేషాలు:

 1. అర్థాంతరన్యాస అలంకారం: 

     మొదటి నాలుగు పాదాలలో తుమ్మెద, హంస, కోకిల, చకోర పక్షుల ఉదాహరణలను చెప్పి, చివరిలో హరిపాద ధ్యానంలో ఉన్న భక్తుని మనస్సు లౌకిక విషయాలను కోరదు అనే సామాన్యాంశాన్ని విశేషాంశంతో సమర్థించడం జరిగింది. దీనివల్ల పద్యానికి గొప్ప అర్థపుష్టి చేకూరింది.

 2. ఉపమానాలు: 

     ప్రకృతిలోని శ్రేష్టమైన వస్తువులను (కల్పవృక్షం, ఆకాశగంగ, మామిడి చిగురు, పున్నమి వెన్నెల) భగవద్భక్తికి ప్రతీకలుగా, వాటికి విరుద్ధమైన సాధారణ వస్తువులను లౌకిక భోగాలకు ప్రతీకలుగా ఎన్నుకోవడం పోతన గారి కవితా శైలికి నిదర్శనం.

 3. భక్తి తత్వము: 

     భగవధ్యానంలో లీనమైన మనసుకు లౌకిక వాసనలు అంటవని చెప్పడానికి ఈ పద్యం వేదాంతపరంగా చాలా ముఖ్యమైనది.

 4. శబ్ద సౌందర్యం:

      ప్రాస నియమం, మధురమైన పదాల కూర్పు వల్ల ఈ పద్యం చదువుతుంటేనే నాలుకపై తేనెలు ఒలికినట్లుంటుంది. అందుకే పోతన కవిత్వం "మందార మకరంద మాధుర్యం" లాగా ఉంటుందని అంటారు.

~ డాక్టర్ తలతోటి పృథ్విరాజ్ ©

#బమ్మెరపోతన

#మహాభాగవతం

#తెలుగుసాహిత్యం

#పద్యకవిత్వం

#తలతోటిపృథ్విరాజ్ 

#కవితలతోటి 

#కవియోధ 

#ఇండియన్_హైకూక్లబ్

#అనకాపల్లి

#talathotiprithviraj

#kavitalathoti

#indianhaikuclub

#anakapalle

#potana